KASA

Na początku była zarośnięta łąka i surowy budynek. Najpierw powstała droga dojazdowa z kruszywa i palisada z podkładów kolejowych.

[Czym był budynek wcześniej? Skąd nazwa KASA?]

Prace ruszyły w połowie maja: sprzątanie, tynki i nowe wylewki w głównej sali. Z drona widać, gdzie to wszystko stoi: między drogą, lasem i łąką.

Karczowanie zarośli wokół budynku, nowe drewniane drzwi wejściowe i pierwsze dni, kiedy do środka wpada światło z dwóch stron.

Stosy starych desek i belek czekają na drugie życie. Na zewnątrz rusztowanie przy ceglanej elewacji, w środku na ścianie zawisa pierwszy obraz.

Ściany bieleją, a obrazy zajmują je rząd po rzędzie. Ceglane fragmenty zostają odsłonięte, z belek powstaje drewniana balustrada.

Posadzka w głównej sali dostaje głęboki, kobaltowy kolor. Powstają drewniane schody na górę, a nad oknem zawisają maski.

Na sztalugach stają pierwsze płótna namalowane już w nowym miejscu. W niższej części budynku pojawia się czerwona posadzka, a wieczorami zachody nad doliną.

Trwa układanie geometrycznej mozaiki w posadzce wejścia i wykańczanie czerwonych schodów. Równolegle powstają nowe obrazy: góry, łąki i postaci.

Na początku listopada ściany są już pełne: plakaty wektorowe na ceglanym murze, obrazy olejne rzędami, maski pod stropem i lustra w papierowych ramach.

Kronika jest aktualizowana na bieżąco.